Mój dziadek wychował się na farmie, na wschodnim brzegu Delaware. Miejsce pralnia zawisł na linii, jedzenie było gotowane w stalowa zbroja, a surowe mleko od prababci krowa wyspie Guernsey mówiło się uzdrawiać wszelkie choroby.
Ale dziadek nienawidzi życia na wsi. Więc pierwsze on dostał szansę, przeniósł się do dużego miasta - Washington, DC Washington zaproponował mu wszystko nie mógł życia na farmie: łatwy dostęp do kultury, buzz i emocje miejskiego życia i szansę na zbudowanie firmy od podstaw.
Dziadek ciężko pracował i stał się bardzo udany, wydatków, co trochę wolnego czasu miał grać w golfa. Jednak nadal znajdował czas na ogród. Teraz, DC nie jest jednym z tych utorował-nad miastami, gdzie masz do ogrodu na dachu, lub rosną pomidory w pojemniku. Miał podwórko z niektórych terenów zielonych, skalista i skośne jak to było, i wychował wszystkich zwykłych produkcji ogród: pomidory, papryka, dynia - i figi.
Kto figowe w domu? Ktoś, kto wychował się na farmie. Którego smak w owocach i warzywach nie było podyktowane przez co mogą być uprawiane i wysłane na długich dystansach, ale przez to, co rodzina cieszyła uprawy i jedzenia.
Teraz pozwól mi być jasne, ogrodnictwo nie był mój dziadek pasji. Nie analizują katalogi nasion lub spędzić przycinanie godzin i pielenie. Jak powiedziałem, spędzał wolny czas grając w golfa. Ogrodnictwo właśnie coś zrobił. To była po prostu naturalną częścią życia dla niego, w sposób niektórzy ludzie się fryzury co sześć tygodni, a inne codzienne wycieczki do Starbucks.
Mimo że pierwszy jego bloku do własnego kuchenka mikrofalowa, mimo fascynacji miasta i polityki oraz samochodów i wszystkie sposoby gadżety (na pewno by własne i-coś gdyby żył dzisiaj), miał ogród. W środku miasta. I dorastał figi.
Co to ma wspólnego z wybredna zjadacze lub uzyskanie dzieci do jedzenia warzyw? Tak naprawdę nic, oprócz tego, że wydaje się wskazywać, że dzieci będą rozwijać nawyków żywieniowych jest modelem dla nich, czy pracujesz na to, czy nie. Będą także rozwijać swoje postawy wobec żywności i jedzenia, czy zawierają one coraz własne jedzenie, posiłki lub drive-through kolacje.
Jakoś w naszym tekście-crazy, twitter-szczęśliwy, świat natychmiastowej gratyfikacji, staliśmy się nie chcąc dopuścić do dzieci wyrasta z naturalnych faz niechęć żywności. Obsługujemy quiche szpinak lub chrupiące jarmuż raz, a jeśli nasze dzieci nie pożerają go po raz pierwszy (lub nawet trzeciej), rzucamy nasze ręce, jakby chciał powiedzieć, widzisz? Nic nie działa!
Jednak większość rodzice są skłonni pozwolić działać naturze w innych dziedzinach wychowania. Zdajemy sobie sprawę, że ponury 15-latków, którzy są zawstydzeni wszystko, co robimy ostatecznie przekształcają się dorośli, którzy doceniają naszą mądrość. Akceptujemy to, mimo że na to potrzeba czasu - zwykle rok, a czasem i dekady - ponieważ wiemy, że jest naturalną częścią dorastania.
Być może moglibyśmy zaakceptować ograniczone naszych dzieci podniebienia, niechęć do zielonych warzyw lub zachowania eater wybredna w ten sam sposób.
Ilekroć sfrustrowani przez mojego malucha nawyki żywieniowe (które jeszcze nie lustro własne), pamiętam mojego dziadka. Dla wszystkich próbował zrobić, aby stać się chłopiec z miasta, mój dziadek był syn chłopa na sercu. To było w jego krwi. Nigdy nie wyrosła z niego. W rzeczywistości, można nawet powiedzieć, że wzrosła w nim.